Geef kansarme kinderen in Rehoboth Namibië een hoopvolle toekomst
Bel ons: 06 543 974 85

Verslag vrouwenreis 2015

Vrouwenreis 2015 (9 t/m 19 maart)

Vorig jaar preekte René Ruitenberg in de kerk waar ik graag naar toe ga. Stilletjes zat ik te luisteren en zijn woorden in me op te nemen toen hij deze reis noemde. Wow, daar geef ik me voor op. Direct na de dienst een mailtje en een rappe bevestiging dat ik mee mocht met 15 andere dames. Poeh!! Ik? Naar Namibië? Dat kun je toch niet bedenken. De maanden vliegen voorbij en de grote dag breekt aan. Verzamelen in ’t Harde, waar we na een gezamenlijk bemoedigend gebed met z’n allen in de bus stappen en een plekje zoeken. Al snel zijn we kwebbelend met elkaar in gesprek. We blijven vrouwen nietwaar  ;-)

Een ontspannende tocht en van nervositeit is niets meer te merken. Nog een paar uurtjes wachten voordat de lange tocht in het vliegtuig begint. We stellen ons in op een zittende nachtrust, maar het maakt allemaal niets uit. We gaan notabene naar Rehoboth, Namibië!!

De volgende ochtend landen we na een veilige vlucht in een oord met een gouden ochtendzon en de beleving van een totaal andere wereld. We worden naar ons onderkomen voor de komende dagen gebracht: Aleen’s Bed & Breakfast. Een luxe oord waar we op dat ogenblik nog geen besef hebben van welke armoede we gaan meemaken. Vijf sterren voor deze prachtige Maybelline, die ons in liefde verwelkomt.

Nadat we enigszins zijn gesetteld gaan we op weg naar het René Kids Centre! Joehoe! In de gehuurde bussen is het niet ver meer rijden. Wat een omgeving! Wat een allereerste indrukken op de weg er naar toe. Wat een huizen… huizen?  “Blikkies” zul je bedoelen. Letterlijk en figuurlijk. Een breed zandpad brengt ons uiteindelijk bij een prachtig paars gekleurd gebouw. We rijden het terrein op en ik kijk wat verdwaasd rond. Wat ziet dit er goed uit!

We gaan via de receptie naar binnen en worden rondgeleid door de klaslokalen, kantoren, prachtige keuken en een enorme zaal waar de grote groepsactiviteiten plaatsvinden. Achter het centre treffen we de huisjes aan waar de Nederlandse zendelingen verblijven en een complete wasserij/linnenkamer. We worden aan de medewerkers voorgesteld. Persoonlijk ben ik verbaasd. Wat mooi! Wat moedig, dat je op zo’n jonge leeftijd zo duidelijk de boodschap van God hebt ontvangen dat jij als zendeling hier mag zijn. Dat jij mag bijdragen aan het welzijn van deze arme kinderen uit Block E.

In de dagen die volgen leren we aan de hand van het activiteitenschema wat hier allemaal gebeurt. De kinderen die naar het centre komen nemen deel aan een leerzaam programma. Schoolklas, huiswerkklas, Youth-Alpha, tekenen, rekenen, zingen, bijbelles, sport, naaldwerkgroep, Kidsclub, etc. Iedere dag worden we in gezamenlijk overleg ingedeeld om een fragment van deze activiteiten mee te maken.

Als eerste kies ik voor het meegaan met Gerlinda en Hanneke, 2 jonge zendelingen, die dagelijks de scholen bezoeken om te checken of de kinderen aanwezig zijn. Als dat niet het geval is, onderzoeken zij de reden, zoeken de kinderen en ondersteunen waar ze kunnen om ze toch te stimuleren naar school te gaan. We voelen moeilijke situaties. Schrijnende situaties leren me hoe het leven in Block E moet zijn. Kinderen met of zonder familieleden, niets aanwezig, geen eten, geen goede verzorging en pijnlijk vooral zo zonder liefde af en toe. Wat doet dit pijn en impulsiviteit maakt dat ik de gedachte ontwikkel om dergelijke kinderen mee te willen nemen en zelf te verzorgen. Realiteit is ook, dat ik de hele wereld niet kan redden… Here God, deze kinderen gaan mee in gebed!

496494498499

Diverse dames bezoeken het ziekenhuis en komen ook daar terecht in emotionele situaties. Ondervoede kinderen, kinderen achtergelaten door hun moeder en niet meer opgehaald, kinderen geboren uit verslaafde moeders met daardoor hun zichtbare achterstand of andere lichamelijke problemen. Het knuffelen, waardoor een glimlach wordt getoverd op het gezicht van zo’n kindje. Pijn, heel veel pijn. Toch ook dankbaarheid dat we daar mogen zijn en mogen bijdragen in een moment… Bewustwording knaagt aan ons allen.

Het bezoek aan de jeugdgevangenis waar enkele tieners verblijven die hebben meegedaan aan het RKC-programma en om welke reden dan ook zijn teruggevallen in hun vroegere gedrag. Opgepakt vanwege diefstal… ach… wie van ons zou niet stelen als we honger hebben… Het enige wat wij op dit moment even mogen betekenen is een bezoekje, wat presentjes meenemen en laten voelen dat ze niet uit gedachten zijn.

Achter in de bijbelklas met een grote glimlach mogen toekijken hoe juf Gerlinda met een sprankeling in haar ogen lesgeeft aan de kleintjes. Een grote emmer met bouwstenen mogen de kinderen vrij omgooien en verdeeld in twee groepjes een wedstrijdje doen wie de hoogste toren van Babel kan bouwen. Geweldig! Het enthousiasme van de kleintjes. Daarna tactisch een wedstrijdje wie zo snel mogelijk de bouwstenen weer in de emmer mag werpen  ;-) Genieten ook van het voorlezen in het Afrikaans over de ark van Noach en wie er allemaal mee mochten in de boot. De vingertjes in de lucht als juf Gerlinda klassikaal met veel liefde een vraag stelt aan de kinderen.  God is hier bij, hier is een warme sfeer!

Gelukkig mochten we ook nog enkele dagen genieten van het verwende “vakantiegevoel”. In een heuse jeep met gids door een open gebied rijden. De meest prachtige dieren spotten. Antilopen, wilde zwijnen, zebra’s, giraffen, twee prachtige neushoorns op een halve meter afstand met daarbij de geruststellende mededeling dat neushoorns in staat zijn om 6000 kg in 1 keer om te werpen… ;-)

Onvoorstelbaar genieten tijdens de Opa en Oma-verwenmiddag. In de week ervoor waren er persoonlijke uitnodigingen afgegeven om naar het RKC te worden gehaald voor een zalige verwendag. Na een welkom met koffie en gebak en een geestelijk woord van René op naar de ontspannen spelletjes, puzzelen, verven, handwerken. Het grootste succes was wel de persoonlijke verzorging voor de dames: haren wassen en krullen, nagels lakken, benen en voeten wassen en daarna armen en benen masseren. Owhhh de gelukzalige uitdrukkingen van baie baie dankbaarheid en ontspanning. En aan het eind van het programma nog een gezamenlijke maaltijd. Ik mocht daarna getuigen van het terugbrengen en de zo ontzettend dankbare drukkiesJ  Genieten! Volop!

De sfeer in de vrouwengroep is fantastisch. Een ieder beleeft veel emoties, die ons soms heftig de baas worden. Prachtig om te voelen dat we steun bij elkaar en bij Hem mogen ontvangen. Er ontstaan saamhorige momenten waarin we in gebed mogen zijn. Hoe bijzonder en hoe dankbaar voelt dat!!

Humor ontbreekt niet aan deze reis. Lach- en giebelsalvo’s gaan her en der voorbij. Heerlijk!! Het mag er zijn! Het helpt ons ook weer door de verdrietige momenten heen om even luchtig bij te mogen tanken (of een muurtje veilig in stand te kunnen houden)  ;-)

Hoe lang mag dit verslag worden? Een boekwerk zou ik er van kunnen maken met alle belevenissen, diepgaande emoties, nieuwe levenservaringen en wat al niet meer wat we nog mogen/moeten verwerken. Persoonlijke verwerkingen, nieuw besef van hoe de wereld er uit kan zien, besef van hoe we het zelf hebben…

Dankbaarheid wil ik heel graag uitspreken voor deze fantastische, leerzame, emotionele, ongelooflijke gave reis waarin de aanwezigheid van de Heilige Geest op diverse momenten aanwezig was in een ieder van ons, op haar of zijn eigen manier!

The day after…

Daar zit je dan, na een bijna-comateuze slaap sinds we weer thuis zijn. Nog helemaal in andere sferen, zeker niet met beide beentjes op aarde “geland”. Ben bang dat dat ook nog wel even duurt. Sterker nog, ben bang dat het niet lang meer duurt voordat we weer in onze westerse-cultuur-gedachten verzonken raken. God, wat een ervaring! Wat een niet te omvatten waardevolle schat aan emoties, cultuur, gedachten, gevoelens, momenten hebben we mogen opsnuiven. Dankbaar!

Please Lord, “Break every chain!”

Bettie Groenwold, Schoonebeek

Wil je op de hoogte blijven?
Schrijf je in voor onze digitale nieuwsbrief. Zo blijf je op de hoogte van alle nieuwtjes en ontwikkelingen uit Namibië, van lopende projecten tot evenementen.
188